Honor 4x został wyposażony w obsługę sieci: GSM: 900/1800/1900 MHz, WCDMA: 900/2100,HSDPA: 42 Mbit/s, HSUPA: 5,76 Mbit/s i LTE (pasma 3,7,8 i 20) na obu slotach – niestety mi nie udało się uzyskać sieci LTE na drugiej karcie SIM. Jest to pasywne rozwiązanie, co oznacza, że w sytuacji kiedy jedna karta jest aktywna, nie będziemy otrzymywali powiadomień z drugiej. Przełączanie pomiędzy kartami przebiega szybko i bezproblemowo.


Nie zabrakło również Wi-Fi, Bluetooth oraz GPS – wszystkie te trzy rodzaje komunikacji w trakcie testu sprawowały się bez zarzutu. Zasięg Wi-Fi był nie odbiegał znacząco od większości smartfonów. GPS szybko łapał fixa i działał stabilnie. Podczas jazdy samochodem, bez wspomagania A-GPS nie zauważyłem żadnych problemów, o ile nie wynikały one z występującej infrastruktury lub znacznego pogorszenia się warunków atmosferycznych.

Aparat główny, który został umieszczony w Honor 4x ma rozdzielczość 13 megapikseli. Zrobimy nim zdjęcia przyzwoitej jakości, ale wyłącznie w dobrym i to najlepiej dziennym oświetleniu. W słabszym świetle nie pomaga nawet dioda doświetlająca.


Aparat posiada wiele możliwości ustawień wpływających na jakość zdjęć, jest także m.in. tryb HDR, który pozwala uzyskać zdjęcie o lepszej ostrości.

Poniżej przykładowe zdjęcia wykonane telefonem:






Kamera wideo pozwala na nagrywanie filmów w rozdzielczości Full HD.

Akumulator zastosowany w 4x ma pojemność 3 000 mAh i jak wcześniej napisałem, jest niewymienialny. Przy dość intensywnym użytkowaniu, przy aktywnym Wi-Fi po koniec dnia jeszcze mieliśmy spory ok. 50-60% zapas energii.


Dodatkowo, dzięki opatentowanemu systemowi zarządzania energią, telefon może pracować dwa dni na jednym ładowaniu. Na czuwaniu zużycie baterii jest bardzo małe. Telefon w 24-godzinnym teście czuwania pochłonął 6-10% energii – zależne to było od zasięgu operatora. Tak czy siak, dwie doby na jednym ładowaniu, to jak najbardziej realny rezultat przy standardowym użytkowaniu Honor 4x.