weekend w górach

[Amalia Paucek]

#1959519 Odpowiedz |

Do tej pory nie wiem, co było gorsze – ten cholerny remont w mieszkaniu czy ciągłe narzekanie mojej dziewczyny, że znowu nie mam czasu na wspólny wyjazd. Przez ostatnie trzy miesiące żyłem w pyle, wśród farb i wrzasku ekipy budowlanej, która zaczynała robotę o siódmej rano, nawet w soboty. Miałem dość. Dość kurzu na wszystkich meblach, dość szukania kluczy w stercie gruzu i dość rozmów o tym, jakie płytki do łazienki będą lepsze. Potrzebowałem odskoczni, chociaż na chwilę.

Właśnie w takim nastroju wylądowałem w czwartkowy wieczór przed komputerem. Padało, na budowie nastała cisza, bo ekipa wzięła wolne, a ja czułem się jak w zwariowanym filmie, gdzie wszyscy gdzieś wyjechali, a ja zostałem sam z tym bałaganem. Otworzyłem przeglądarkę, z nudów wpisałem pierwsze lepsze hasło o grach, bo w głowie chodziło mi tylko o to, żeby przestać myśleć o fugach i silikonie. Chciałem oderwać się od rzeczywistości, która wciągała mnie jak bagno.

I tak znalazłem się na stronie, która od razu przyciągnęła wzrok kolorowym designem. Przez chwilę myślałem, że to jakaś reklama nowej gry mobilnej, ale szybko zorientowałem się, że to coś innego. Coś, co dawało szansę na chwilę emocji bez wychodzenia z domu. Właśnie tego potrzebowałem – emocji, które nie mają nic wspólnego z poziomowaniem podłogi czy wybieraniem koloru ścian w sypialni. Potrzebowałem adrenaliny, która wybije mi z głowy myślenie o tym, czy jeszcze zdążymy przed zimą z tym całym remontem.

Zarejestrowałem się, wpłaciłem symboliczne sto złotych, bo więcej nie chciałem ryzykować. Pamiętam, że ręka mi lekko drżała, gdy zatwierdzałem przelew. Przez chwilę myślałem o tym, że przecież mogłem to wydać na pizzę i piwo, ale wtedy nie byłoby tej iskry. Tej ciekawości, co będzie dalej. Zresztą, po tygodniach harówki, czułem, że zasługuję na małe szaleństwo.

Zacząłem od prostych gier, żeby rozgrzać się i ogarnąć interfejs. Na początku szło średnio. Traciłem małe kwoty, ale gdzieś w środku czułem, że nie mogę się poddać. Że to nie chodzi tylko o pieniądze. To chodzi o to, żeby ten wieczór był inny niż wszystkie poprzednie. I nagle, w momencie kiedy już prawie chciałem odpuścić i włączyć serial, coś się zmieniło.

Kliknąłem w zakładkę z nowymi grami, żeby zobaczyć, czy nie ma czegoś świeżego. Wybrałem jedną z nich, z automatem, który miał motyw podróży. Pomyślałem, że to symboliczne, bo ja właśnie chciałem uciec gdzieś, chociażby na chwilę. I wtedy zaczęło się dziać coś nieprawdopodobnego. Najpierw drobne wygrane, potem większe, aż w końcu ekran rozbłysnął na zielono, a na koncie pojawiła się kwota, która przyprawiła mnie o zawrót głowy. Tyle pieniędzy nie widziałem nawet na swoich wakacyjnych oszczędnościach, a tu proszę – jedno kliknięcie, jeden moment.

Wyjrzałem przez okno. Deszcz wciąż lał, ale ja czułem się tak, jakby wyszło słońce. Przez głowę przelatywały mi plany – w końcu mógłbym zabrać dziewczynę w góry, tak jak obiecywałem od roku. Tam, gdzie jest cisza, las i żadnego remontu na horyzoncie. Szybko otworzyłem drugą kartkę w przeglądarce i zacząłem sprawdzać oferty noclegów w Zakopanem. Coś, co jeszcze godzinę temu wydawało mi się nierealne, nagle stało się w zasięgu ręki.

Wtedy właśnie przypomniałem sobie, że gdzieś widziałem coś o dodatkowej promocji. Sprawdziłem zakładkę z bonusami i faktycznie – było tam coś, co nazywało się pakietem powitalnym, którego wcześniej nie wykorzystałem. Postanowiłem, że przy okazji sprawdzę, co jeszcze oferuje vavada. Nie dlatego, że chciałem wygrywać więcej, ale z czystej ciekawości, jakie inne możliwości tam są. I ku mojemu zaskoczeniu, okazało się, że mam jeszcze kilka darmowych zakładów, które mogłem wykorzystać w innych grach.

Pomyślałem: skoro już mi idzie, to dlaczego nie spróbować jeszcze dwóch, trzech obrotów. Ale postawiłem sobie granicę. Tylko do określonej kwoty, a potem koniec. I wiecie co? Udało mi się. Wygrałem jeszcze trochę, ale nie dałem się ponieść emocjom. Zamknąłem zakładki, odłożyłem laptopa na bok i po prostu usiadłem w ciszy. W głowie miałem tylko jedno – jutro rano dzwonię do biura podróży i rezerwuję ten wyjazd.

Nie spałem prawie całą noc. Nie z emocji, tylko z myślami o tym, jak szybko może zmienić się życie. Dzień wcześniej siedziałem w pyle, zły na świat, a teraz planowałem weekend w górach, u boku kogoś, kogo kocham, bez stresu o budżet. Nazajutrz, zanim ekipa remontowa zdążyła włączyć wiertarki, już miałem wszystko ogarnięte. Dziewczyna nie mogła uwierzyć, że to prawda, myślała, że robię jej kawał.

Kiedy wyjeżdżaliśmy w piątek po południu, patrzyłem na nasze miasto w tylnym lusterku i uśmiechałem się pod nosem. To nie było tak, że wygrałem fortunę. Wygrałem coś więcej – przestrzeń do oddychania. Przypomniałem sobie, że czasem warto zrobić krok w bok, zamiast codziennie dreptać w tym samym miejscu. Remont i tak będzie, kasa na niego też się znajdzie. Ale tych kilku dni w górach, z widokiem na Tatry i śniegiem na szczytach, nikt mi nie odbierze.

W drodze powrotnej, w niedzielę wieczorem, złapałem się na tym, że myślę o kolejnym takim spontanicznym ruchu. Może nie od razu o grze, ale o tym, żeby częściej pozwalać sobie na rzeczy, które wydają się nieplanowane. Nie żałuję ani jednej złotówki, którą tam zostawiłem. Ba, gdybym mógł cofnąć czas, zrobiłbym to samo. Nie dlatego, że wygrałem, ale dlatego, że na chwilę oderwałem się od tego wszystkiego, co mnie przytłaczało.

Czy każdy tak ma? Nie wiem. Wiem tylko, że mój czwartek przestał być zwykłym, szarym dniem. A ja przestałem być wiecznie zestresowanym facetem, który narzeka na wszystko dookoła. Czasem wystarczy jedno kliknięcie, żeby zobaczyć świat w innych kolorach. I to jest właśnie to, co zapamiętam na długo. Nie wygraną, ale ten moment, w którym poczułem, że wszystko jest możliwe.

[Autor]

Wpisy